دوّم : رواياتى است كه خيال كرده‌اند بر حرمت دلالت دارد . ما به عمده دليلشان اكتفا مىنماييم . روايت زيد نرسى زيد النرسي في أصله قال : سئل أبو عبداللَّه عليه السلام عن الزبيب يدقّ ويلقى في القدر ثمّ يصبّ عليه الماء ويوقد تحته . فقال : لا تأكله حتّى يذهب الثلثان ويبقى الثلث . فإنّ النّار قد أصابته . قلت : فالزبيب كما هو [ يلقى ] في القدر ويصبّ عليه الماء ثمّ يطبخ ويصفّى عنه الماء ، فقال كذلك هو سواء ، إذا أدّت الحلاوة إلى الماء فصار حلواً بمنزلة العصير ثمّ نشّ من غير أن تصيبه النار فقد حرم وكذلك إذا أصابته النار فأغلاه فقد فسد . « 1 » فقه الحديث : از امام صادق عليه السلام پرسيدند : كشمش را مىكوبند و با آب در ديگ مىريزند و آتش زير آن روشن مىكنند ، چه حكمى دارد ؟ - معمولًا بر روى آتش و حرارت به جوش مىآيد . - امام عليه السلام فرمود : تا ذهاب ثلثين نشود از آن نخور ؛ زيرا ، آتش به آن رسيده و در آن غليان ايجاد كرده است . سائل پرسيد : اگر كشمش را نكوبيده با آب در ديگ بريزند و آن را بپزند ، آن‌گاه آبش را صاف كنند ، حكمش چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : اين نيز مانند صورت اوّل است و همان حكم را دارد . - پس از آن توضيح داده ، مىفرمايد : دو صورت دارد و در هر دو صورت خوردنش حرام است . - وقتى حلاوت به آب رسيد و آن را شيرين كرد ، همانند آب انگور شيرين شد ، آن‌گاه اگر حالت نشّ و غليان پيدا كند بدون اين كه حرارتى به آن برسد ، حرام است ؛ و همين‌طور اگر توسط آتش نيز به غليان درآمد ، آن هم فاسد مىشود . در اين روايت از سه جهت : سند ، متن و دلالت بحث داريم :

--> ( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 17 ، ص 38 ، باب 2 از ابواب الأشربة المحرّمة ، ح 1 .